Jak dobrze wiecie każdą, nawet najmniejszą podróż należałoby poprzedzić przestudiowaniem chociażby historii miejsca, które chcemy odwiedzić, a już na pewno należałoby stworzyć listę ciekawych miejsc, które warto zobaczyć oraz spisać jakiś ogólny plan ich zwiedzania.
Tak więc robiąc rekonesans kilku najbardziej znanych księgarni okazało się, że wybór idealnego przewodnika nie jest taki prosty, a ceny ich są wręcz zabójcze. Ponieważ nie mogłem się zdecydować na ten jeden jedyny przewodnik wpadłem na pomysł by napisać do wydawnictwa PASCAL, z którego znalazłem, aż trzy pozycje poświęcone tej tematyce i poprosić o zasponsorowanie tych trzech tytułów. W odpowiedzi usłyszałem, iż wydawnictwo bardzo chciałoby nam pomóc lecz niestety nie posiadają na stanie ani jednego egzemplarza wspomnianych przewodników. Jasne, a mi czołg pod okiem jedzie – tak sobie pomyślałem w pierwszej chwili, gdyż nie wierzyłem, że tak duże wydawnictwo nie posiada ani jednej sztuki przewodników, o które poprosiłem, ale machnąłem na to ręką i stwierdziłem, że może znajdzie się ktoś inny kto z miłą chęcią udostępni nam upragnione przewodniki.
Nic bardziej mylnego. Napisałem również w tej sprawie do głównego biura sieci salonów EMPIK. Lecz po miesiącu bezskutecznego dzwonienia i 2 wysłanych mailach straciłem jakąkolwiek nadzieję, że ktoś może mi pomóc.
W efekcie końcowym przewodniki załatwiłem we własnym zakresie. Cztery z nich sam zakupiłem, natomiast dwa pozostałe dostałem w formie prezentu na święta oraz urodziny.
Tak więc teraz nic mi więcej nie pozostaje jak przeczytać je wszystkie i stworzyć na ich podstawie własny plan podróży będący esencją najciekawszych ich fragmentów.
Również jeden z kolejnych wpisów poświęcę recenzji oraz porównaniu pod wieloma aspektami wszystkich tych przewodników.
Tak więc nasza dwójka wylatuje 15 czerwca, natomiast lot powrotny mamy 1 października. Trasa lotu może wydawać się śmieszna, gdyż do Stanów lecimy tak:
trzymam kciuki za Marzenke”. Jednak minęła godzina 11:00, a telefon dalej nie dzwoni. Zacząłem się już martwić, czy aby wszystko jest w porządku. Wpatrzony w ekran mojej komórki czekałem z niecierpliwością na chociaż najmniejsze beep ;P Godzina 11:37 dzwoni telefon, patrzę na wyświetlacz, na którym mruga napis: “Dzwoni A Marzenka”, odebrałem z sercem w gardle…. Przez pierwsze 15 sekund myślałem, że to już koniec naszych planów, naszej wycieczki, jednak Marzenka sprytnie zagrała zmartwioną i po tych kilku sekundach radośnie krzyknęła: “Dziubku MAM. Mam wizę na 10 lat!!!”. Zaraz szybko zadzwoniłem do mojej mamy żeby przekazać dobrą wiadomość, usiadłem wygodnie w fotelu i odetchnąłem czując wciąż ból po zaciśniętych kciukach ;D
